Game Culture

26.1.07

Week 7: Peer Reviews

Vanwege het ontbreken van de inleiding-post van Jeroen Post ben ik alleen in staat geweest te reageren op de inleiding van Daniëlle Vreeken.

Binnen de inleiding worden er een aantal zaken aangenomen, zonder dat deze worden onderbouwd met bronnen. Hier gaat het om zaken als een bestaand verschil tussen het gebruik van narratief in een film en in een game en dat beide media op grond hiervan met elkaar in verband kunnen worden gebracht. Er bestaat vast onderzoek waarbij dergelijke ‘feiten’ worden aangetoond. Omdat de nadruk erg op narratief ligt is het goed om personen uit die wetenschapshoek aan te halen.

Verder is het hier en daar een beetje ongenuanceerd. Zowel games als films maken hierbij gebruik van een narratieve structuur. Een game als Tetris en Super Monkey Ball zijn voorbeelden die geen gebruik maken van een narratieve structuur. Het is op zulke plaatsen verstandig om aan te geven dat het niet voor alle games geldt. Films hoeven ook niet perse een narratieve structuur als uitgangspunt te hebben. Beide kun misschien ook wel een narratieve construeren door het kijken en het spelen van films en games.

Door te zeggen dat je met behulp van films games wil verbeteren, ondermijn je niet alleen games als een medium, maar is het ook weer niet genuanceerd genoeg. Wat je er waarschijnlijk mee bedoeld, is dat games die gebaseerd zijn op een film hiermee verbeterd kunnen worden, en visa versa. Of hoe ze elkaar bijvoorbeeld kunnen aanvullen, zoals Kruistocht in Spijkerbroek, waarbij het boek, de film en de game nodig zijn om het gehele narratief te leren kennen.

Verder denk ik dat de 3e paragraaf goed in elkaar zit behalve die kleine nuance, kun je beter deze paper typen in plaats van dit paper en je hoeft aan het einde van de inleiding niet te vertellen wat je in de inleiding gaat doen. Er moet nog wat gebeuren aan de aan de inleiding, probeer daarbij in gedachte te houden dat je de lezer enthousiast wil maken voor je onderzoek, zodat hij verder leest. Het is niet zo dat de inleiding geen enthousiasme uitstraalt, maar het wist mij als lezer niet enorm aan te grijpen. Bronnen zouden hierbij denk ik erg helpen.